Ανήκω στη γενιά των 50άρηδων. Στη γενιά που ανδρώθηκε με τις ριζοσπαστικές ιδέες της δεκαετίας του 1960.

Ανήκω δηλαδή στη γενιά των αμφισβητήσεων και των επαναστάσεων.
Στη γενιά που ανέδειξε τους super αντάρτες και τους μεγάλους ανεξάρτητους.
Στη γενιά που γαλουχήθηκε με τα νάματα και τις ιδέες του Μαρξ, του Φρόιντ, του Μαρκούζε, του Αντόρνο, του Βίλελμ Ράϊχ, αλλά και μ' εκείνα του Κέϋνς, του Ραϊμόν Αρόν, του αντρέ Μαρλό, του Ροζέ Γκαρωντύ, του Έρνστ Φίσερ.

Τα δύο τελευταία μου βιβλία ( "Ανατροπή" και "Η Ελληνική ταυτότητα στη ¨Νέα Τάξη¨") αποτελούν σημαντικά επεισόδια της προσωπικής κοπιώδους και ανηφορικής πολιτικής μου διαδρομής. Εκφράζουν μάλιστα και μία προσωπική ομολογία και μια προσωπική κατάθεση. Παράλληλα υπογραμμίζουν την πίστη μου σ' ορισμένες αρχές και αξίες, που σήμερα δυστυχώς, συστηματικά και εσκεμμένα παραμερίζονται.

Είναι αλήθεια πως πολλά σημαντικά επιτεύγματα ξεκινούν να πραγματοποιούνται από τον εγκέφαλό μας, τη λογική μας, τον ορθό λόγο.

Υπάρχουν όμως τουλάχιστον άλλα τόσα σημαντικά γεγονότα, που έχουν ως αφετηρία εκκίνησής τους την καρδιά του ανθρώπου. Αυτόν τον μυστηριώδη μυν, που φαντάζει τόσο ασήμαντος απέναντι στην λαβυρινθώδη περιπλοκότητα του εγκεφάλου.